دل نوشته
سلام دوستان محمد هستم یک مسافر،حرفهایی را که میخواهم بیان کنم صرفا از خود من است،و قصد از این نوشته این است که بیشتر روی خودم کار کنم و جهانبینی خود را بالا ببرم و شاید این دل نوشته ها و مطالبش بدرده کسی بخورد.
چند وقت پیش اتفاقی افتاد که ناخواسته من و چند تا از هم لژیونیهایم را به حاشیه کشاند و باعث رنج و اندوه ماشد،شب آنروز بسیار در این مورد فکر کردم و نگاهی عمیق به درون خودم انداختم که ببینم کجای کار ما ایراد دارد،و میلنگد که اینطور من را بر هم ریخته کرده،و اول یاد سخنان استادسردار افتادم که میگوید:اندوه انسان را در ژرفای اقیانوس بزرگ دفن مینماید،و این سخن استاد سردار من را کمی به خود آورد،که برای هر موضوع کوچک و بی اهمیت اندوه گین نشوم.
به حاشیه که پیش آمده بود و ناخواسته هم بود فکر کردم،یک موضوع این است که انسان خود وارد حاشیه میشود کلا حاشیه را دوست دارد،و دومین موضوع این است که کسانی به زور تو را وارد حاشیه میکنند و حالا به هر دلیلی میخواهد باشد حسادت باشد کینه توزی و غرض ورزی باشدوغیره.......و ما باید آنقدر قوی باشیم و آموزش درست دیده باشیم که وقتی کسی خواست ما را وارد حاشیه کند زورمان به او بچربد و بتوانیم خود را زود از آن حاشیه بیرون بکشیم.
و در کل ما نباید با چنین موضوعات کوچکی اندوه گین شویم حساس شویم،چون جز اینکه انرژی از ما بگیرد هیچ جیز فایده دیگری برای ما ندارد.
ما باید به همدیگر عشق بورزیم و محبت کنیم و جاذبه داشته باشیم،نه اینکه با صورتی اخم آلود و عصبانی همدیگر را نگاه کنیم،ما نباید با حس حسادت به طرف مقابلمان که فرد موفقیست بنگریم چون این حسادت در مسیر ضده ارزش است و شک نکنید ما را به زمین خواهد زد،بر علیه کسی نباید دروغ گویی کنیم،چون تبدیل به شخصی میشویم که پایه اساس زندگی اش بر روی دروغ بنا شده،و این زندگی به فوتی بند است.هدف اصلی ما در کنگره و سفر اولمان رسیدن به رهایست،نه چیز دیگر پس بهتر است تمرکزمان را روی این مهم بگذاریم.
مطلب آخرم این است ،که ننشینیم و بگوییم وقتی وارد وادی چهاردهم شدم به این عشق و محبت خواهم رسید و به دیگران هم آنموقع عشق میدهم و محبت میکنم،این بنظره من اشتباه بزرگی است،پس از همین وادی های اول بیاییم و عشق و محبت را یاد بگیریم و در زندگی کار بردی کنیم،سخت است ولی شدنی.......
با تشکر از راهنما و همه هم لژیونی های خوبم که مرا در مسیر درمان و رهایی یاری میکنند
مسافر محمد